تبليغاتX
نمیدانم.... نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد . نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت . ‏ولیکن سخت مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد ، بدست کودکی نادان و بازیگوش و او یک ریز و پی ‏در پی بفشارد دم گرم خودش را بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم دکتر شریعتی.......... نجوای عاشقانه

نجوای عاشقانه

عشق به خدا شاهراهی به کمال

همیشه میگفتم یا مهدی کی ظهور میکنی؟؟؟این همه مشتاق؟؟؟این همه منتظر؟؟؟فکر میکردم کم کم زمینه ظهور مهیا میشه امام میاد

ولی دو سه روز پیش مجله ای دستم بود ار مدعیان دروغین!!!!که ادعای امام بودن ویا ارتیاط داشتن با امام زمان رو داشتند!!!!ناراحت کننده تر از این چه ساده لوحانی که حرفهایشان را  باور کرده بودند!!!!

مگر امام نشانه ایی ندارد.مگر روز خاصی برای ظهور ندارد.مگر....مگر کتاب گمشده ایی ندارد که با آمدن مدعی سراغ کتابش را بگرند تا او رسوا شود 

بیا مهدی بیا...تا شرمسار شوند آنهایی که خود را جای تو خواندند

+نوشته شده در جمعه ششم شهریور 1388ساعت3:54 بعد از ظهرتوسط ندا | |

دستانتم را میگشایم به سویت...دردهایم را میگویم...چشمهایم را می گشایم...گل نرگس را به یاد می آورم...لطافت...پاکی...زیبایی را نظاره می کنم

تو که هستی که همه اینگونه مشتاق تواند...تو که هستی که در عین غیبتت باز هم اشک چشم جاریست؟؟؟؟

میدانم که هستی..تو آن بزرگ مردی هستی از جنس نور...آن بزرگ مردی که اسمت آرامش جان من است...

ای مهدی..آدینه ها گذشتند،این آدینه هم گذشت و تو نیامدی...ای مولای من...بیا..بیا تا آرام گیرد این صدای آزادی خواهی مظلومان..بیا تا به خاکستر نشیند سلطه ی ابر قدرتان..بیا تا رها شود آن گنجشک درون قفس..تا...تا روان شود اشک شوق زمین...تا جان دگر یابد از وجودت

بیا مهدی جانم بیا

 

امشب به امید وصلت ای روح حیات          جا کرده ام از شوق به دشت عرفات

تا دیده ام به دیدار تو روشن گردد             نذر تو نموده ام صدو ده صلوات    

  منبع:گلواژه های ملکوتی/فاطمه محمدی گراشی

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت11:58 قبل از ظهرتوسط ندا | |

پروردگارا..... کی خواهد آمد.......مگر فریاد داد خواهی انسانهای مظلوم و کودکان بغض کرده بر پیکر بی جان مادر کافی نیست؟

ای مهدی موعود تا کی این کودکان معصوم شاهد این صحنه های دردآور باشند؟ 

تاکی عرق شرم انسانیت به خاطر وجود انسانهای مستکبر بر پیشانی تراوش شود؟                           

ای مهدی.....این کودکان چشم انتظار تو هستند.نمی آیی؟

                          

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388ساعت1:38 قبل از ظهرتوسط ندا | |

پروردگارا چنان صبر وآرامشی ده...تا حصار بردباری و شکیباییم با رفتارهای ناپسند دیگران نشکند...چنان محبتی ده ...که بتوان بار دیگر آنها را دوست داشته باشم...وچنان توانایی ده ...که آنها را در سختیها تنها نگذارم...دیگر نمی دانم چه بگویم برایت...تو که از سر دورن من و نجوای عاشقانه ی هر شبم اگاهی...

بار الهی تو نیز مرهمی بر زخم بنشان که تو آرامش دهنده ایی

                            


 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت1:13 قبل از ظهرتوسط ندا | |

 

آه اي خدا دلم براي نوشتن برات تنگ شده ميدوني چند مدته برات ننوشتم؟

از خودم از همه از....ماه محرم.ماه عشق.ماه آرامش.....ميدني تمام وجودم عزاست...امسال بيشتر ار سالهاي قبل دلم حسيني شده...عاشورا...يه واژه پر از معني...پر از غم....

يا حسين ديوونتم...اي امام حسين دعا كن بيام پيشت...آشفته ام...درد دارم ..دوا ندارم...در مونده ام..خاك كربلا با بودن تو ارزش پيدا كرد..لياقت داشت...ما لياقت چي رو داريم؟؟؟

+نوشته شده در سه شنبه هفدهم دی 1387ساعت0:53 قبل از ظهرتوسط ندا | |

پروردگارا.تو این مدت زندگیم سرد و بی روح بود .تو هم دیدیش؟؟؟؟؟؟؟؟

خدا جونم!قلبمو تو دستت بگیر و لمسش کن.دیدی هیچ رونقی نداره.گلی نداره.خشک شده

خدا جونم !یه قطره آب روی قلبم بریز.ببین چطوری گلستان میشه.ببین نور خورشید به اون قشنگی چه جلایی بهش میده

خدا یا اونوقته که میتونم دل کسی دیگه رو هم گلستان کنم

           

+نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت3:7 قبل از ظهرتوسط ندا | |

آه ای خدا...وقتی هوا را از آدمیان بگیری....تازه میفهمند که نفس کشیدن چه لذتی دارد....وتا سلامتی را از انسانها نگیری....نمیفهمند که سلامتی چه چیز گرانبهایست....تا ماهی در آب و آدمی در هوا نباشد تازه میفهمد آب چه نعمتی و هوا چه گرانبها ولذت بخش است...وما چون درخت سیراب از آب...و همچو ماهی. در بحر الطاف ونعمتهایت شناوریم ونمیفهمیم که چه آسوده و لذت بخش زندگی میکنیم ....و نمیفهمیم که این فضل بی کرانت آزمونی ست برای ما

بار خدایا ...مرا از آن دسته قرا ده که که از شکرت غافل نشده اند و زبانشان به شکرت باز است...بار خدایا این پره غفلت و خود خواهی را از دیده بانمان بردار تا واقعیت را درک کنیم ...وهمواره در آسایش و سختی تو را سپاس گویم و گله مند کارهایت نباشم

               

+نوشته شده در جمعه دهم اسفند 1386ساعت2:10 قبل از ظهرتوسط ندا | |

                                                                                     

               

تقریبا یکی دو ماه قبل از ماه محرم دلم هوای محرم کرده بود می دونستم چرا..چون ارامش خودم رو گم کرده بودم و به دنبال آرامش بودم.سال قبل ازش استفاده نکردم پشیمون بودم الان ساعت یک شبه و تلویزبون داره میخونه

 روی قلبم روی این زخم غم می مونه ...کمرم دیگه مثل مادر خم می مونه می دونه که فکرو میسوزونه نه دلم رو ...توی این فکرم که خواهرم بی محرم بمونه ...پاشو بریم توی حرم عزا خونه به پا شده                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

آه خدای من...چه زیبا میخونه...نمیتونم حس خودمو بگم و ای کاش میتونستم زباناً براتون بگم            

 ای امام حسین..من چه طوری میتونم این همه عظمتت رو فراموش کنم..چه طوری میتونم فکرشو کنم که بر تو چه گذشت....چه طوری میتونم این همه شجاعت... دلیری...وصبر... تو رو تصور کنم وقتی که خودم تحمل درد رو ندارم چه برسه به سوگ عزیزانم....و حال تو در سوگ فرزند ام البنین هستی !!!

پ.ن.شنیدی گفتن... کل ارض کربلاو کل یوم عاشورا... راست میگن کاشکی همیشه عاشورا بود و وهمیشه دلیل سبک شدنم تو باشی وحسین یعنی عشق

پ.ن.ممنونم از آزاد که عکساشو در اختیارم میزاره         

+نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت11:50 قبل از ظهرتوسط ندا | |